maandag 23 april 2012

Jantje naar het oorlogsmonument in Oirsbeek



Inge Vliex ging met Jantje naar het oorlogsmonument van Oirsbeek


De tekst op het monument is:
'TER NAGEDACHTENIS AAN HEN
DIE HUN LEVEN GAVEN VOOR HET VADERLAND
W.P. LEIJTEN * 1940 G.H. THIJSSEN * 1947 EN A.I.G. FLEISCHEUER * 1945
EN AAN HEN DIE OMKWAMEN BIJ OORLOGSONGEVAL
H.M. ROBERTS EN M.H. SNIECKERS * 1942."
Het oorlogsmonument  is opgericht ter nagedachtenis aan vijf burgers die tijdens de bezettingsjaren door oorlogshandelingen zijn omgekomen.

De namen van de vijf slachtoffers zijn:

A.I.G. Fleischeuer, W.P. Leijten, H.M. Roberts, M.H. Snieckers en G.H. Thijssen.






In de avond van zaterdag 21 maart 1942 waren Jules en Sjeng Hayen in een wei aan de Douvenderweg in Oirsbeek een schuilkelder aan het graven. De wei lag aan de overkant van hun huis en was eigendom van hun vader. De 18-jarige Hubert Roberts en de 27-jarige Jeu Sniekers hielpen de twee broers met graven. Toen het viertal bezig was met het graven van de schuilkelder, wilden Jules en Sjeng Hayen de kuil verlaten om hout te halen. De twee broers waren nog in de kuil toen de bovengrond plotseling instortte. Snel werd de hulp ingeroepen van de reddingsbrigade van Staatsmijn Emma in Hoensbroek. De reddingsbrigade kon de gebroeders Hayen nog redden. Zij zaten namelijk in het gedeelte van de schuilkelder dat al voorzien was van houten stutten. Een van de gebroeders Hayen raakte bij de instorting gewond. Jeu Sniekers en Hubert Roberts werden echter bedolven onder het puin omdat het gedeelte van de schuilkelder waarin zij zich bevonden nog niet gestut was. Het tweetal kwam om door verstikking. De lichamen van Jeu en Hubert werden naar het huis van hun ouders gebracht. De doden werden in de keuken op het ‘sjoof’ opgebaard. Mathias Hubertus [Jeu] Sniekers en Hubertus Martinus [Hubert] Roberts werden op donderdag 26 maart 1942 in Oirsbeek begraven.Het oorlogsmonument in Oirsbeek (gemeente Schinnen) is opgericht ter nagedachtenis aan vijf medeburgers die tijdens de bezettingsjaren door oorlogshandelingen zijn omgekomen.

Waarom ben ik hier met Jantje naar toe gegaan?
Ik ben met Jantje naar het oorlogsmonument in Oirsbeek geweest, dat aan de gevel van de kerk is vast gemetseld. Ik wilde eigenlijk eerst de kerk zelf doen, maar ik vond dit interessanter omdat er ook binnenkort weer de oorlogsherdenking is.

zondag 15 april 2012

Jantje naar Staatsmijn Emma in Hoensbroek

Bob Wodzig ging met Jantje naar het monument van Staatsmijn Emma


Het bord: Staatsmijn Emma, met op de achtergrond het verzorgingstehuis  ’EmmaStaete’. 


Staatsmijn Emma was een Nederlandse steenkolenmijn die van 1911 tot 1973 gevestigd was tussen Treebeek  en Hoensbroek. Het was bijna de grootste steenkolenmijn van Nederland en staatsmijn Emma bereikte met meer dan 109 miljoen ton steenkool de hoogste productie van alle mijnen in Nederland.

In het begin waren er twee mijnschachten, maar in 1939 vond een uitbreiding plaats. Er kwam een derde schacht bij. Deze schacht was uitgerust met een skip, een grote laadbak die 25 ton steenkool kon ophalen. Dit was destijds de enige schacht met een skip. In 1949 kwam er ook nog een vierde schacht bij. Deze schacht was ook uitgerust met een skip

Vanaf  1947 was de mijn verbonden met Staatsmijn Maurits (Geleen) door een 13 kilometer lange tunnel. In 1963 werd de Staatsmijn Emma samengevoegd met Staatsmijn Hendrik (Brunssum). Na deze samenvoeging kwam de mijn Emma-Hendrik te heten.

In de mijn werkten ongeveer 10.000 mensen, waarvan 6000 man onder de grond. Veel van hen
kwamen uit Hoensbroek en de omgeving er omheen. Na de sluiting ontstond er grote werkeloosheid.


 
Koempels aan het  werk op 410 meter diepte (deze foto is gemaakt in 1930).

Waarom staat hier een monument?

Omdat hier een gedeelte van de mijn heeft gestaan. Op het gebied van de mijn is tegenwoordig een woonwijk, een park en een industrieterrein gevestigd. Ook ligt er een weg die Brunssum met Hoensbroek verbindt. De plek waar schacht 3 van de mijn lag, is onder het pleintje dat zich aan voorzijde van verzorgingshuis EmmaStaete  bevindt. Onder dit pleintje ligt de deksel van de vulopening van de schacht.

Het pleintje waar schacht 3 heeft gestaan. Er is een soort toren bij gebouwd met een steen die voor de helft van glas is.

Waarom wilde ik hier met Jantje naartoe?

Het monument ligt net om de hoek bij mijn straat en als ik naar school fiets kom ik er zo ongeveer langs. Ik wilde graag meer  te weten komen over dit monument.

Weetjes:

• Hoewel de vestigingsplek van staatsmijn Emma als Hoensbroek of Treebeek werd aangeduid , heeft de mijn altijd op grondgebied van de gemeente Heerlen gestaan.

• Het ondergrondse gebied van staatsmijn Emma besloeg een oppervlakte van 7.235 hectare.
• In 1910 kwam een spoorverbinding van de Staatsmijn Emma naar het station in Nuth gereed. Hierdoor kreeg de mijn een aansluiting op de spoorlijn van Heerlen naar Sittard. Tegenwoordig is deze spoorverbinding niet meer aanwezig, deze is volledig verwijderd.