zondag 26 februari 2012

Jantje naar Staatsmijn Hendrik

Ryan Sijstermans ging met Jantje naar staatsmijn Hendrik


De staatsmijn Hendrik stond in Brunssum in de wijk Rumpen, maar was oorspronkelijk gepland in Schinnen. De staatsmijn Hendrik produceerde hoofdzakelijk gasrijke vetkool die bewerkt werd tot cokes voor gebruik in de fabrieken.

Vlak voor de Tweede Wereldoorlog begon men met de aanleg van de 700 en 855 meter verdiepingen, maar pas halverwege de jaren vijftig werden de uitbreidingswerkzaamheden hervat. Ze werden in 1959 afgesloten met de ingebruikname van de 855 meter verdieping. Ze wilden nog meer uitbreidingen gaan doen: in 1959 was schacht IV nog niet in productie, maar ging toen al tot 1058 meter, waarmee de schacht de diepste mijnschacht van Nederland was. De schacht is daarmee niet het laagste punt van Nederland. Daarvoor zijn er meerdere redenen. In 1963 werd de staatsmijn Hendrik geïntegreerd met staatsmijn Emma, waarmee de mijn al van tevoren ondergronds verbonden was. Daarna smolten Staatstmijn Hendrik en Staatsmijn Emma samen tot één Mijn: Staatsmijn Emma-Hendrik.

Na de sluiting nam de NAVO op het terrein haar intrek en werd het in gebruik genomen als hoofdkwartier van de centrale strijdkrachten in Europa, toenmalig AFCENT (nu JFC HQ Brunssum).

Waarom staat hier een monument?
In staatsmijn Hendrik zijn de meeste mijnrampen gebeurt van heel Nederland:
1. Op 13 juli 1928 was er een ontploffing van mijngas. Daardoor overleden 13 mijnwerkers.
2. Op 24 maart 1947 stortte de mijngang in. Weer kwamen er 13 mijnwerkers om het leven.

In totaal zijn er meerdere rampen gebeurt maar dit zijn de ergste. Nu staat er een standbeeld van het oude mijnrad, met een gedenksteen voor de mijnwerkers die  hier hun gezondheid verloren, stierven of dodelijk gewond raakten.

Waarom wilde ik hier met Jantje naartoe?
Ik vind het wel een mooi monument en mijn opa is zelf mijnwerker geweest. Ook waren er niet veel andere dingen binnen 2km van mijn huis.





vrijdag 10 februari 2012

Jantje naar Oranje Nassau I

Koen Jennekens ging met Jantje naar de Oranje Nassau I



 In 1900 werd bij de nieuwe mijnzetel Oranje-Nassau I begonnen met de aanleg van twee schachten. De eerste kolen werden in 1899 opgraven. In 1905 werd gestart met de aanleg van een derde schacht die in 1912 in gebruik werd genomen.
Bovengronds werden de stenen verwijderd en werd de steenkool geklasseerd. De mijnen produceerden mager, half- en driekwartvetkolen. Verder werden de kolen gewassen en gezeefd waarbij de grootste kolen werden afgescheiden.
In de jaren zestig werden de mijnen steeds minder rendabel, mede door de import van goedkopere steenkool uit het buitenland, in 1974 kwam een einde aan de steenkoolwinning. De snelle exploitatie van de grote aardgasvondst in Groningen maakte de noodzaak van een eigen steenkool industrie ook minder noodzakelijk.

Oranje Nassau I werd uiteindelijk op 31 december 1974 gesloten. Er is in totaal in de periode van 1899/1974 bijna 32 miljoen ton geproduceerd.
De schachten werden vanaf 1971 gedicht. Op de hoogste verdieping van het ondergrondse bedrijf werd een betonnen prop aangebracht en de daarboven gelegen schacht werd volgestort met leisteen. De laatste schacht van Oranje-Nassau I werd op deze wijze in februari 1975 gesloten. Waar het water niet meer werd opgepompt, zijn de schachten onder water komen te staan.
Tegenwoordig is in het gebouw van schacht II, het Nederlands Mijnmuseum gevestigd.
Is het een museum?
Ja, in schacht II van Oranje Nassau I is het Nederlands Mijnmuseum gevestigd.
De website is:                   www.nederlandsmijnmuseum.eu
De openingstijden zijn:    maandag t/m vrijdag van 10.30 uur tot 16.00 uur
                                          zaterdag van 10.30 uur tot 14.00 uur
De entree is:                      voor volwassenen €4,- p.p.
                                          voor kinderen €1,- p.p.

Waarom ging ik er met Jantje naartoe?
Tja, in Hoensbroek was eigenlijk alles al gedaan. En ik vond dit wel interessant, dus heb ik hiervoor gekozen.



maandag 6 februari 2012

Jantje naar Wijnandrade

Aurora Munaretto ging met Jantje naar het kasteel in Wijnandsrade




Het kasteel
Het huidige kasteel is een gedeeltelijk omgracht gebouw bestaande uit drie vleugels om een binnenplaats. Het oudste deel is de westvleugel, een oorspronkelijke verdedigbaar huis in de jaren 1554 tot 1563 gebouwd door de gebroeders Wilhelm en Werner von dem Bongart. In deze vleugel bevindt zich de oorspronkelijke ridderzaal met een 16e-eeuwse schouw. De zuidelijke vleugel en de oostelijke vleugel werden in opdracht van baron Joseph Clemens von dem Bongart gebouwd tussen 
1717 en 1719.

Omstreeks 1726 werd de toegangspoort verhoogd en voorzien van een koepeltorentje met lantaarn en in 1775. Boven de toegangspoort middenin de zuidgevel is het baroniewapen van Von dem Bongart aangebracht. Naast het kasteel ligt een kasteelhoeve, de vroegere borchhof, bestaande uit drie vleugels rond een grote binnenplaats. De kasteelhoeve is jarenlang in gebruik geweest als proefboerderij voor de lössgronden, maar wordt sinds 2006 verhuurd aan verschillende bedrijven.
Achter het kasteel ligt de motte Wijnandsrade omgeven door de kasteelgracht. Op deze kunstmatige heuvel heeft het oorspronkelijke slot gestaan, waarschijnlijk een weertoren. Deze is opgericht in de 13e eeuw, maar moest worden verlaten toen haar verdedigingsfunctie door de uitvinding van het buskruit verloren was gegaan. Er zijn geen resten van deze bebouwing bewaard gebleven, maar de motte staat onder monumententale bescherming.



Wat vinden de voorbijgangers van Kasteel Wijnansrade?
• 'Ik vind het kasteel heel mooi. '
• 'Ik vind heel interessant om naast een zo mooi kasteel te wonen.'

Waarom heb ik Kasteel Wijnandsrade gekozen?
Omdat het was de enige monument dat ik heb gevonden in mijn omgeving, maar ik vind het ook heel mooi.