woensdag 17 oktober 2012

Ebook Met Jantje op Pad te downloaden

Via deze link kun je volgens het principe"Pay with a tweet" het ebook: "Met Jantje op Pad, schooljaar 2011 - 2012" downloaden.
In dit boek staan alle historische plekken (in Hoensbroek e.o.) die de leerlingen van G2A (nu G3A) samen met Jantje hebben bezocht in schooljaar 2011 - 2012.

maandag 8 oktober 2012

Jantje heeft een zusje gekregen

Vandaag heeft Jantje een zusje gekregen. Ze heet Janneke en ook Janneke is dol op geschiedenis.

Klik hier om naar haar blog te gaan.


Met Jantje op Pad in schooljaar 2012 - 2013

Ook in schooljaar 2012- 2013 gaan de leerlingen van gymnasium 3 verder "Met iPad op Pad" en ook Jantje gaat mee op pad.
Dit schooljaar duikt Jantje in de geschiedenis van het Sint-Janscollege en zal dit blog worden gebruikt voor interviews, foto's etc. om de geschiedenis van het Sint-Janscollege in beeld te brengen.
Dit jaar bestaat Sint-Jan 65 jaar!

zondag 24 juni 2012

Afsluiting Met Jantje op Pad

Vrijdag 22 juni hebben we met zijn allen het project: Met Jantje op Pad afgesloten.

Jantje heeft in totaal 17 plekken bezocht in de omgeving van het Sint-Janscollege in Hoensbroek die historisch gezien belangrijk zijn.

Het project is afgesloten met een wandeling waarbij we 5 plekken die Jantje al bezocht heeft met zijn allen nogmaals bezocht hebben, te weten Kasteel Amstenrade, kerk in Amstenrade, Akerstraat Noord Hoensbroek monument Staatsmijn Emma, kleine Sint-Janskerk in Hoensbroek, Kasteel Hoensbroek en de grote Sint-Janskerk in Hoensbroek.

Op het kasteel werden we getrakteerd op een heerlijk stuk vlaai en iets te drinken, met dank aan Louis Hilgers.
Ook dhr. F. Schings (voorzitter centrale directie LVO Parkstad) kwam even langs om met de leerlingen over het project te praten.

Afsluitend kunnen we mededelen dat de leerlingen van deze klas volgend jaar doorgaan met het werken met de iPad en de vakken waarmee m.b.v. dit tablet wordt gewerkt, worden uitgebreid.

Klik hier om alle foto's van de wandeling te bekijken.

dinsdag 5 juni 2012

Jantje naar het oorlogsmonument in Brunssum

Paul Spelthan ging met Jantje naar het oorlogsmonument in Brunssum


Dit monument aan de Platanendreef herinnert aan de vliegtuigcrash in de tweede wereldoorlog, waarbij AVRO Lancaster R-5701 van 97ste squadron met Engelse soldaten werd neergeschoten en neerstortte op deze plek. Het monument zelf is onthuld in 1994, samen met de bouw van de wijk Hemelder. Het monument bestaat uit een stenen tafel waar een propeller tegen staat, een grote rechtopstaande steen die de staartvleugel voorstelt en een grote soort stenen stoel (waarschijnlijk de stoel van de piloot). Er liggen ook vaak bloemen op de tafel of onder de propeller. 's nachts wordt het monument verlicht door grote lampen die in de grond zitten.

De tekst op het monument luidt:
"Ter nagedachtenis aan de bemanning van de Britse Lancaster R 5701 die op 5 oktober 1942
op deze plek neerstortte".

Het is een heel bijzonder monument, want een Lancaster was een vliegtuig dat je niet zomaar kon neerhalen. Het was namelijk een vier-motorige zware bommenwerper. Er zijn dan ook niet veel Lancasters neergestort in Nederland, er zijn er 10 neergestort, dus er zijn ook 10 monumenten.

In mei 2009 vloog een Lancaster-vliegtuig ter eerbetoon over alle 10 monumenten, te beginnen in Brunssum. Het vliegtuig vloog over ons huis en ik heb het gefilmd en gefotografeerd vanuit het zolderraam.


Wat vinden de voorbijgangers van het monument?
1. Ik vind het een mooi eerbetoon, alleen mag het wel iets beter onderhouden worden.
2. Ik vind het bijzonder om vlakbij zo'n monument te wonen.

Waarom heb ik gekozen met Jantje naar dit monument te gaan?
Ik vind het bijzonder dat er hier een monument staat dat te maken heeft met een vliegtuigcrash, want dat zie je niet zo vaak bij jezelf in de buurt. Er lagen ook wel meer dingen bij mij in de buurt, maar dit vond ik het interessantste.

donderdag 24 mei 2012

Jantje naar de kerk in Amstenrade

Bob Teheux ging met Jantje naar de kerk in Amstenrade



De geschiedenis van deze kerk:

In 1851 wordt aan Karel Weber (1820 -1908), een jonge architect uit Keulen, de opdracht gegeven tot het ontwerpen van een nieuw kerkgebouw in neo-gotische stijl.
Onder neogotiek wordt een 19e-eeuwse stroming in de bouwkunst verstaan die zich geheel heeft laten inspireren door de Middeleeuwse gotiek. De neogotiek vond haar oorsprong in de romantiek met haar belangstelling voor de Middeleeuwen. Daarvan meende men dat de gotiek de ultieme uiting was, hoewel deze stijl pas op het einde van de Middeleeuwen was ontstaan.


Gemeentebestuur en kerkbestuur houden vol aan de wens om een kerk te bouwen met 2 fronttorens.  Omdat men uiteindelijk het benodigde geld niet bij elkaar kan krijgen, werd een beroep gedaan op de graaf. Hij is bereid financieel bij te dragen en is de leidende figuur tijdens de bouw, waarmee in 1852 al wordt begonnen.
In ruil voor het aandeel dat de graaf levert, wordt er met het kerkbestuur in 1852 overeen gekomen dat de graaf en zijn nakomelingen het eeuwigdurend recht op een bidkapel en begraafplaats in de kerk krijgen.
Op 16 maart 1852 legt graaf Jean Baptiste Marchant d'Ansembourg de eerste steen en op 10 november 1853 draagt de vervangende pastoor Keulen de eerste H. Mis op.


Ik vind het project met "Jantje op pad" leuk, omdat je veel leert over de gebouwen, waar je met Jantje naartoe gaat, kortom de geschiedenis van het desbetreffende gebouw.

Waarom ben ik hier naartoe gegaan?
De begrafenis van mijn opa en oma vonden beide plaats in deze kerk en het is een van de historische gebouwen in Amstenrade.


De kerk in wintertijd:




dinsdag 15 mei 2012

Jantje naar de kerk in Nuth

Madina Hosseini ging met Jantje naar de kerk in Nuth



Vóór 1298 was er reeds een kerkje in Nuth. Volgens een akte uit dat jaar was "Herre Dietrich Pharrer van Nutte". In het jaar 1690 verkeerde het kerkje in zeer slechte toestand en was dringend aan een volledig herstel toe. Meer dan 70 jaren werd er nog gelapt, geplakt en getimmerd aan dak, schip en toren. Maar de kerk was versleten en er moest gezorgd worden voor de stichting van een nieuwe kerk.

Dit was gemakkelijker gezegd dan gedaan omdat drie instanties hiervoor te zorgen hadden: het Kapittel van Aken moest voor het onderhoud van het middenschip zorgen, het onderhoud van het koor kwam ten laste van de pastoor en de toren en zijbeuken ten laste van de gemeente Nuth. Deze partijen voelden niet veel voor nieuwbouw vanwege de hoge kosten, zodat het bij kleine reparaties bleef.

In 1760 werd Jan Willem Habets pastoor en hij heeft gezorgd dat de nieuwe kerk er kwam. Op 19 mei 1763 werd een akkoord bereikt en door de drie partijen getekend.
Dit akkoord hield in:
"Op de plaats van de oude kerk zou het Kapittel een geheel nieuw schip of kerk optrekken, breed minstens 34 voet, lang 73 voet; de hoogte der muren van het schip met de pilaren ongeveer 36 voet; het kapwerk zou in afmetingen daaraan hermetisch moeten aansluiten; in de muren van het schip 4 vensters, hoog 15 voet, breed 5 voet."

Ook de toren zou door het Kapittel gebouwd moeten worden, een vierkante toren van 17 voet, waarvan de opgaande muren 8 à 9 voet hoger dan de spits van het kerkdak moesten gaan; de galmgaten moesten voldoende hoog komen om de klank van de klokken goed te kunnen uitdragen. De toren werd gebouwd midden voor het schip aan de westzijde. Voor de spits van de toren, de klokken en de klokkenstoel moesten de burgers van Nuth zelf zorg dragen.

De klokken, die al in 1734 geschonken waren, werden in de nieuw te bouwen koepelvormige toren geplaatst. Voor de bouw van de nieuwe kerk moesten hand- en spandiensten door de Nuthenaren worden geleverd. Het koor kwam voor rekening van pastoor Habets. Reparatie van het koor kwam immers altijd tot last van de pastoor. Het kostte hem 600 gulden. 

Op 19 september 1763 werd de eerste steen gelegd. De kerkdiensten konden gewoon doorgaan omdat de fundamenten van de nieuwbouw buiten de oude kerk en de toren werden gelegd door aannemer Nicolaas Lousbergh uit Maastricht.
De oude
sacristie hield het nog een eeuw uit maar in 1840 moest toch een nieuwe gebouwd worden naast de kerk. Ook het door pastoor Habets gerepareerde koor werd te slecht. Daarom werd er in 1847 een nieuw koor bijgebouwd in de tijd van pastoor Van der Velpen. Deze werd begraven onder de verhoging waar nu het altaar staat.    

De laatst ingrijpende vergroting van onze kerk heeft in de jaren 1921-1922 plaatsgevonden. Zijbeuken werden aangebouwd en het nieuwe koor werd ingericht. Van de oude kerk uit 1763 is alleen de toren en het middenschip behouden gebleven.
In
1966 werd door pastoor Helgers, onder invloed van het Tweede Vaticaans Concilie, het altaar midden in de kerk geplaatst op een podium.

Rondom de kerk staan nog 23 oude grafkruisen vanaf 1624, overblijfselen van het oude kerkhof rond de kerk.


Waarom ben ik hier met Jantje naar toe gegaan?Eigenlijk omdat ik bij mij in de buurt geen ander geschikt gebouw kon vinden.

maandag 23 april 2012

Jantje naar het oorlogsmonument in Oirsbeek



Inge Vliex ging met Jantje naar het oorlogsmonument van Oirsbeek


De tekst op het monument is:
'TER NAGEDACHTENIS AAN HEN
DIE HUN LEVEN GAVEN VOOR HET VADERLAND
W.P. LEIJTEN * 1940 G.H. THIJSSEN * 1947 EN A.I.G. FLEISCHEUER * 1945
EN AAN HEN DIE OMKWAMEN BIJ OORLOGSONGEVAL
H.M. ROBERTS EN M.H. SNIECKERS * 1942."
Het oorlogsmonument  is opgericht ter nagedachtenis aan vijf burgers die tijdens de bezettingsjaren door oorlogshandelingen zijn omgekomen.

De namen van de vijf slachtoffers zijn:

A.I.G. Fleischeuer, W.P. Leijten, H.M. Roberts, M.H. Snieckers en G.H. Thijssen.






In de avond van zaterdag 21 maart 1942 waren Jules en Sjeng Hayen in een wei aan de Douvenderweg in Oirsbeek een schuilkelder aan het graven. De wei lag aan de overkant van hun huis en was eigendom van hun vader. De 18-jarige Hubert Roberts en de 27-jarige Jeu Sniekers hielpen de twee broers met graven. Toen het viertal bezig was met het graven van de schuilkelder, wilden Jules en Sjeng Hayen de kuil verlaten om hout te halen. De twee broers waren nog in de kuil toen de bovengrond plotseling instortte. Snel werd de hulp ingeroepen van de reddingsbrigade van Staatsmijn Emma in Hoensbroek. De reddingsbrigade kon de gebroeders Hayen nog redden. Zij zaten namelijk in het gedeelte van de schuilkelder dat al voorzien was van houten stutten. Een van de gebroeders Hayen raakte bij de instorting gewond. Jeu Sniekers en Hubert Roberts werden echter bedolven onder het puin omdat het gedeelte van de schuilkelder waarin zij zich bevonden nog niet gestut was. Het tweetal kwam om door verstikking. De lichamen van Jeu en Hubert werden naar het huis van hun ouders gebracht. De doden werden in de keuken op het ‘sjoof’ opgebaard. Mathias Hubertus [Jeu] Sniekers en Hubertus Martinus [Hubert] Roberts werden op donderdag 26 maart 1942 in Oirsbeek begraven.Het oorlogsmonument in Oirsbeek (gemeente Schinnen) is opgericht ter nagedachtenis aan vijf medeburgers die tijdens de bezettingsjaren door oorlogshandelingen zijn omgekomen.

Waarom ben ik hier met Jantje naar toe gegaan?
Ik ben met Jantje naar het oorlogsmonument in Oirsbeek geweest, dat aan de gevel van de kerk is vast gemetseld. Ik wilde eigenlijk eerst de kerk zelf doen, maar ik vond dit interessanter omdat er ook binnenkort weer de oorlogsherdenking is.

zondag 15 april 2012

Jantje naar Staatsmijn Emma in Hoensbroek

Bob Wodzig ging met Jantje naar het monument van Staatsmijn Emma


Het bord: Staatsmijn Emma, met op de achtergrond het verzorgingstehuis  ’EmmaStaete’. 


Staatsmijn Emma was een Nederlandse steenkolenmijn die van 1911 tot 1973 gevestigd was tussen Treebeek  en Hoensbroek. Het was bijna de grootste steenkolenmijn van Nederland en staatsmijn Emma bereikte met meer dan 109 miljoen ton steenkool de hoogste productie van alle mijnen in Nederland.

In het begin waren er twee mijnschachten, maar in 1939 vond een uitbreiding plaats. Er kwam een derde schacht bij. Deze schacht was uitgerust met een skip, een grote laadbak die 25 ton steenkool kon ophalen. Dit was destijds de enige schacht met een skip. In 1949 kwam er ook nog een vierde schacht bij. Deze schacht was ook uitgerust met een skip

Vanaf  1947 was de mijn verbonden met Staatsmijn Maurits (Geleen) door een 13 kilometer lange tunnel. In 1963 werd de Staatsmijn Emma samengevoegd met Staatsmijn Hendrik (Brunssum). Na deze samenvoeging kwam de mijn Emma-Hendrik te heten.

In de mijn werkten ongeveer 10.000 mensen, waarvan 6000 man onder de grond. Veel van hen
kwamen uit Hoensbroek en de omgeving er omheen. Na de sluiting ontstond er grote werkeloosheid.


 
Koempels aan het  werk op 410 meter diepte (deze foto is gemaakt in 1930).

Waarom staat hier een monument?

Omdat hier een gedeelte van de mijn heeft gestaan. Op het gebied van de mijn is tegenwoordig een woonwijk, een park en een industrieterrein gevestigd. Ook ligt er een weg die Brunssum met Hoensbroek verbindt. De plek waar schacht 3 van de mijn lag, is onder het pleintje dat zich aan voorzijde van verzorgingshuis EmmaStaete  bevindt. Onder dit pleintje ligt de deksel van de vulopening van de schacht.

Het pleintje waar schacht 3 heeft gestaan. Er is een soort toren bij gebouwd met een steen die voor de helft van glas is.

Waarom wilde ik hier met Jantje naartoe?

Het monument ligt net om de hoek bij mijn straat en als ik naar school fiets kom ik er zo ongeveer langs. Ik wilde graag meer  te weten komen over dit monument.

Weetjes:

• Hoewel de vestigingsplek van staatsmijn Emma als Hoensbroek of Treebeek werd aangeduid , heeft de mijn altijd op grondgebied van de gemeente Heerlen gestaan.

• Het ondergrondse gebied van staatsmijn Emma besloeg een oppervlakte van 7.235 hectare.
• In 1910 kwam een spoorverbinding van de Staatsmijn Emma naar het station in Nuth gereed. Hierdoor kreeg de mijn een aansluiting op de spoorlijn van Heerlen naar Sittard. Tegenwoordig is deze spoorverbinding niet meer aanwezig, deze is volledig verwijderd.

zaterdag 3 maart 2012

Jantje naar Sint Servatius in Vaesrade



Maaike Boetsen ging met Jantje naar Sint Servatius


De geschiedenis van de Sint Servatius kerk in Vaesrade


1596:                         
Kapel in Vaesrade gesticht en gebouwd door Martinus Snijders.      
Vóór 1674:                
De kapel wordt verwoest en vervolgens door bewoners gedeeltelijk hersteld.         
1714:                         
De 1e kluizenaar van Vaesrade (Wilhelm Thielen) wordt benoemd en hij mag zich vestigen in een door hem zelf te bouwen kluis onder voorwaarde dat hij de kapel zal herstellen en de jeugd van Vaesrade zal onderwijzen.
1855:                          
Vaesrade wordt verheven tot rectoraat onder de parochie Nuth. Terwijl in 1939 de verheffing tot parochie volgde.
1855-1857:                
Er wordt een hulp- of rectoraats-kerk gebouwd. De kluis wordt afgebroken en op die plaats wordt de pastorie gebouwd.
Vanaf 1857:              
De kapel doet dienst als sacristie bij de rectoraats-kerk.
1904:                          
Vaesrade krijgt een eigen kerkhof ‘Gods Akker’.
1921:                          
Rectoraat kreeg onder rector L. Nijst het recht van dopen.
1929:                         
De rectoraats-kerk wordt te klein bevonden en vervangen door de huidige kerk naar ontwerp van architect Nic Ramakers uit Sittard. Er kwam door rector Op het Root een parochiële leesbibliotheek en een patronaat.
1933:                          
Er zijn muurschilderingen aangebracht op de balustrade van het oxaal.

Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Sint-Servatiuskerk_(Vaesrade)  en een boek over Vaesrade. 

Wat vinden voorbijgangers van het gebouw?
Voorbijganger 1: Ik vind het gebouw wel mooi. In de kerk is ook een goede akoestiek. Het samenzijn in de kerk vind ik fijn. Het geeft je troost. Iedereen moet ergens in geloven bijv. in de goedheid van de mens. Jijzelf en alle mensen waar je van houdt, houden een goede gezondheid. 

Voorbijganger 2: Ik vind het gebouw van de buitenkant wel mooi, maar de binnenkant vind ik iets mooier.  De kerk geeft mij een goed gevoel en ik ga er graag naar toe. 

Waarom ging ik hier met naar Jantje naar toe?
In mijn dorp kon ik nog kiezen tussen een huis en de kerk. Een huis vind ik zelf niet zo heel leuk om over te schrijven. Daarom heb ik gekozen om naar de kerk te gaan. 

zondag 26 februari 2012

Jantje naar Staatsmijn Hendrik

Ryan Sijstermans ging met Jantje naar staatsmijn Hendrik


De staatsmijn Hendrik stond in Brunssum in de wijk Rumpen, maar was oorspronkelijk gepland in Schinnen. De staatsmijn Hendrik produceerde hoofdzakelijk gasrijke vetkool die bewerkt werd tot cokes voor gebruik in de fabrieken.

Vlak voor de Tweede Wereldoorlog begon men met de aanleg van de 700 en 855 meter verdiepingen, maar pas halverwege de jaren vijftig werden de uitbreidingswerkzaamheden hervat. Ze werden in 1959 afgesloten met de ingebruikname van de 855 meter verdieping. Ze wilden nog meer uitbreidingen gaan doen: in 1959 was schacht IV nog niet in productie, maar ging toen al tot 1058 meter, waarmee de schacht de diepste mijnschacht van Nederland was. De schacht is daarmee niet het laagste punt van Nederland. Daarvoor zijn er meerdere redenen. In 1963 werd de staatsmijn Hendrik geïntegreerd met staatsmijn Emma, waarmee de mijn al van tevoren ondergronds verbonden was. Daarna smolten Staatstmijn Hendrik en Staatsmijn Emma samen tot één Mijn: Staatsmijn Emma-Hendrik.

Na de sluiting nam de NAVO op het terrein haar intrek en werd het in gebruik genomen als hoofdkwartier van de centrale strijdkrachten in Europa, toenmalig AFCENT (nu JFC HQ Brunssum).

Waarom staat hier een monument?
In staatsmijn Hendrik zijn de meeste mijnrampen gebeurt van heel Nederland:
1. Op 13 juli 1928 was er een ontploffing van mijngas. Daardoor overleden 13 mijnwerkers.
2. Op 24 maart 1947 stortte de mijngang in. Weer kwamen er 13 mijnwerkers om het leven.

In totaal zijn er meerdere rampen gebeurt maar dit zijn de ergste. Nu staat er een standbeeld van het oude mijnrad, met een gedenksteen voor de mijnwerkers die  hier hun gezondheid verloren, stierven of dodelijk gewond raakten.

Waarom wilde ik hier met Jantje naartoe?
Ik vind het wel een mooi monument en mijn opa is zelf mijnwerker geweest. Ook waren er niet veel andere dingen binnen 2km van mijn huis.





vrijdag 10 februari 2012

Jantje naar Oranje Nassau I

Koen Jennekens ging met Jantje naar de Oranje Nassau I



 In 1900 werd bij de nieuwe mijnzetel Oranje-Nassau I begonnen met de aanleg van twee schachten. De eerste kolen werden in 1899 opgraven. In 1905 werd gestart met de aanleg van een derde schacht die in 1912 in gebruik werd genomen.
Bovengronds werden de stenen verwijderd en werd de steenkool geklasseerd. De mijnen produceerden mager, half- en driekwartvetkolen. Verder werden de kolen gewassen en gezeefd waarbij de grootste kolen werden afgescheiden.
In de jaren zestig werden de mijnen steeds minder rendabel, mede door de import van goedkopere steenkool uit het buitenland, in 1974 kwam een einde aan de steenkoolwinning. De snelle exploitatie van de grote aardgasvondst in Groningen maakte de noodzaak van een eigen steenkool industrie ook minder noodzakelijk.

Oranje Nassau I werd uiteindelijk op 31 december 1974 gesloten. Er is in totaal in de periode van 1899/1974 bijna 32 miljoen ton geproduceerd.
De schachten werden vanaf 1971 gedicht. Op de hoogste verdieping van het ondergrondse bedrijf werd een betonnen prop aangebracht en de daarboven gelegen schacht werd volgestort met leisteen. De laatste schacht van Oranje-Nassau I werd op deze wijze in februari 1975 gesloten. Waar het water niet meer werd opgepompt, zijn de schachten onder water komen te staan.
Tegenwoordig is in het gebouw van schacht II, het Nederlands Mijnmuseum gevestigd.
Is het een museum?
Ja, in schacht II van Oranje Nassau I is het Nederlands Mijnmuseum gevestigd.
De website is:                   www.nederlandsmijnmuseum.eu
De openingstijden zijn:    maandag t/m vrijdag van 10.30 uur tot 16.00 uur
                                          zaterdag van 10.30 uur tot 14.00 uur
De entree is:                      voor volwassenen €4,- p.p.
                                          voor kinderen €1,- p.p.

Waarom ging ik er met Jantje naartoe?
Tja, in Hoensbroek was eigenlijk alles al gedaan. En ik vond dit wel interessant, dus heb ik hiervoor gekozen.



maandag 6 februari 2012

Jantje naar Wijnandrade

Aurora Munaretto ging met Jantje naar het kasteel in Wijnandsrade




Het kasteel
Het huidige kasteel is een gedeeltelijk omgracht gebouw bestaande uit drie vleugels om een binnenplaats. Het oudste deel is de westvleugel, een oorspronkelijke verdedigbaar huis in de jaren 1554 tot 1563 gebouwd door de gebroeders Wilhelm en Werner von dem Bongart. In deze vleugel bevindt zich de oorspronkelijke ridderzaal met een 16e-eeuwse schouw. De zuidelijke vleugel en de oostelijke vleugel werden in opdracht van baron Joseph Clemens von dem Bongart gebouwd tussen 
1717 en 1719.

Omstreeks 1726 werd de toegangspoort verhoogd en voorzien van een koepeltorentje met lantaarn en in 1775. Boven de toegangspoort middenin de zuidgevel is het baroniewapen van Von dem Bongart aangebracht. Naast het kasteel ligt een kasteelhoeve, de vroegere borchhof, bestaande uit drie vleugels rond een grote binnenplaats. De kasteelhoeve is jarenlang in gebruik geweest als proefboerderij voor de lössgronden, maar wordt sinds 2006 verhuurd aan verschillende bedrijven.
Achter het kasteel ligt de motte Wijnandsrade omgeven door de kasteelgracht. Op deze kunstmatige heuvel heeft het oorspronkelijke slot gestaan, waarschijnlijk een weertoren. Deze is opgericht in de 13e eeuw, maar moest worden verlaten toen haar verdedigingsfunctie door de uitvinding van het buskruit verloren was gegaan. Er zijn geen resten van deze bebouwing bewaard gebleven, maar de motte staat onder monumententale bescherming.



Wat vinden de voorbijgangers van Kasteel Wijnansrade?
• 'Ik vind het kasteel heel mooi. '
• 'Ik vind heel interessant om naast een zo mooi kasteel te wonen.'

Waarom heb ik Kasteel Wijnandsrade gekozen?
Omdat het was de enige monument dat ik heb gevonden in mijn omgeving, maar ik vind het ook heel mooi.

dinsdag 31 januari 2012

Jantje is weer in Gebrook / Hoensbroek

Cheyenne Hendriks ging met Jantje naar de Grote Sint - Janskerk



De architect van de kerk : Caspar Franssen ( 1860-1932) .
Caspar Johannes Hubertus Franssen wordt op 14 mei 1860 in Tegelen geboren.

De geschiedenis van de kerk in het kort:
Op 12 januari 1896 schrijft Franssen aan pastoor Pennings dat het schetsplan voor de nieuwe kerk gereed is . Hoe dit plan heeft uitgezien en wat daaromtrent besloten is, is niet bekend. In 1901 besluit het kerkbestuur dat de nieuwbouw moet beginnen in het voorjaar van 1902 . Het oude kerkje ( kleine Sint - Jan) zal met uitzondering van de toren afgebroken worden.
Klik hier om het bezoek van Jantje aan de kleine Sint - Jan te lezen.

De nieuwe kerk moet zodanig worden gebouwd, dat zij makkelijk uit te breiden is.
Het plan wordt uitgesteld. Op 1 augustus legt Franssen het kerkbestuur een plan op.
De kerk kan gebouwd worden voor circa 38.000 gulden. Aannemer Paes begint op 7 maart 1905 met de fundering. Op 30 april van dat jaar wordt de eerste steen gelegd.
Op Palmzondag 8 april 1906 wordt de nieuwe kerk plechtig in gebruik genomen.

Waarom heb ik voor dit gebouw gekozen?

Ik heb gekozen om naar de grote Sint Jan te gaan omdat ik het een mooie kerk vind en ik hoe ze hem gebouwd hebben mooi vind.

Wat vinden voorbijgangers van het gebouw?

Voorbijganger 1 :" Ik vind vooral het beeld wat boven de deur van de kerk staat mooi ontworpen " .

Voorbijganger 2 : " Ik vind vooral de binnenkant heel mooi met de schilderijen die het leven van Jezus vertellen en de beelden die op de pilaren staan ".

maandag 23 januari 2012

Jantje naar Heëlehei

Ivar Koedijker ging met Jantje naar Heerlerheide



Jantje ging op 22 Januari naar Heerlerheide en hij bezocht de Corneliuskerk.

Heerlerheide is sinds vroeg af aan een bedevaartplaats voor de heilige Cornelius. Heerlerheide werd in 1839 een zelfstandige parochie en kreeg daarom een reliek (voorwerp voor aanbidding) van deze heilige. Toen moest daarvoor natuurlijk een kerk gebouwd worden en die kwam er. Hij werd ingewijd op 18 maart van dat jaar. Deze kerk was 24 meter in de lengte en 12 meter in de breedte. De kerk had een vierkant torentje dat ongeveer 19 meter hoog was.


Helaas, maar na 70 jaar begon de kerk bouwvallig te worden en de kerk was ook te klein voor het aantal bezoekers toen, dus werd de kerk in september 1908 gesloopt. Daarna starten ze meteen met de bouw van een veel grotere kerk en was klaar in 1909. Deze kerk staat er nu nog steeds. Hij is ontworpen door de architecten Jos Cuypers en Jan Stuyt.

Het kerkbestuur is vorig jaar ook begonnen met renovaties. Deze zullen duren tot 2016. 

Wat zeggen voorbijgangers van de kerk?

1 Het is een mooi gebouw, maar ik ga er alleen heen met kerst.
2 Het is een mooi, oud gebouw, maar andere gebouwen vind ik mooier.



Waarom ging ik hier met Jantje naartoe?


Het is een kenmerkende plaats, want iedereen in Heerlerheide kent deze kerk wel. En verder is het gewoon een mooi gebouw.




dinsdag 17 januari 2012

Jantje naar Sint Clemens

Tomas Post ging met Jantje naar Merkelbeek


De Sint Clemenskerk ligt eigenlijk in een apart deel van Merkelbeek (gemeente Onderbanken), maar sinds een aantal jaar hoort dat gedeelte bij Brunssum, omdat het er dichterbij ligt.  De Sint Clemens- kerk is in het jaar 1114 gebouwd. Het kerkje staat, samen met de nabijgelegen kerkhofmuur, Lourdesgrot en het praalgraf van Baron De Negri op de lijst van rijksmonumenten.

Het kerkje is gebouwd op een terp. Het kerkje is gewijd aan Sint Clemens, een paus in de eerste eeuw. De Sint-Clemenskerk heeft tot 1879 als parochiekerk gediend, daarna deed hij dienst als kloosterkerk van de Liefdezusters van het Kostbaar Bloed en later van de Benedictijnen. In 1879 werd het kerkje onderdeel van het klooster dat later bekend werd als Huize Tieder. Toen Huize Tieder in juni 2009 afgebroken werd, bleef het kerkje met de monumenten behouden.


  (praalgraf Baron de Negri)

·       Om de Sint Clemenskerk heen liggen ook nog andere monumenten:

1.     Lourdesgrot: gebouwd in 1887 en gelegen in de kloostertuin. Bovenop de grot werd nog een hartvormig “kamertje” gebouwd met daarin het beeld van Maria.

2.     Praalgraf van echtpaar de Negri: in hun laatste levensjaren woonde het adellijk echtpaar De Negri op de Vossenhof, tegenwoordig de Onderste Hof van de familie Á Campo. Zij werden in een praalgraf op het kerkhof van de parochiekerk St. Clemens begraven. 
De gemeente Brunssum neemt zich niet de moeite om het kerkje te onderhouden, dus doen vrijwilligers het kerkje onderhouden.
De gemeente Brunssum heeft wel in 2008 een kleurverkenning uitgevoerd. Daarbij werden achter de lagen witkalk en structuurverf kleurrijke schilderingen gevonden die in 1901 door kerkschilder Dom Romanus Jacobs zijn aangebracht. Op dit moment is een professioneel bedrijf bezig met het vrijmaken van de muren in het kerkje. Daarna zullen de schilderingen en een deel van de versieringen worden gerestaureerd in het oude staat van 1901.
 (Lourdesgrot)
·       Wat vinden voorbijgangers van het kerkje en omliggende monumenten?

1. Dit is een mooi, oud en historisch plekje. Ik hoop dat het nog lang blijft staan.
2. Het is mooi om te zien dat de historie van Merkelbeek zover terug gaat.

·       Waarom ging ik met Jantje hiernaar toe?
Ik ging hier met Jantje naar toe, omdat dit een van de enige mooie, oude plekjes in Merkelbeek is en dit is gewoon een mooi gebouw.